Bilgilendirme notu: Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; muayene, tanı veya kişiye özel tedavi planının yerine geçmez. Randevu oluşturun · Son güncelleme: 3 Kasım 2026
Yazarlar: Karademir G, Diril SK, Tunali O, Topkarci YB, Atalar AC
Dergi: J Orthop Surg Res, 2026;21:382
DOI: 10.1186/s13018-026-06834-z
Özgün başlık: Diagnostic accuracy of magnetic resonance imaging for subscapularis tendon tears: a comparison with intraoperative arthroscopic findings
Arka plan: Subskapularis tendonu (SSt) yırtıkları, omuz uzmanı olmayan hekimler tarafından sıklıkla gözden kaçırılmaktadır. Gecikmiş tanı; tendon retraksiyonuna, kas atrofisine ve yağlı dejenerasyona yol açarak cerrahi sonuçları olumsuz etkileyebilir. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ameliyat öncesi değerlendirmede yaygın olarak kullanılmakla birlikte, SSt yırtıkları için tanısal doğruluğu tartışmalıdır. Bu çalışmada, ameliyat öncesi MRG bulguları ile ameliyat sırasındaki artroskopik bulgular karşılaştırılarak MRG’nin SSt yırtıklarını saptamadaki tanısal performansının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntemler: Ocak 2014 ile Aralık 2023 arasında rotator manşet patolojisi nedeniyle omuz artroskopisi uygulanan hastalar üzerinde retrospektif bir analiz yapılmıştır. Ameliyat öncesi MRG değerlendirmeleri deneyimli bir kas-iskelet sistemi radyoloğu tarafından yapılmış, ameliyat sırasındaki değerlendirme ise omuz cerrahisinde uzmanlaşmış bir ortopedi cerrahı tarafından gerçekleştirilmiş ve referans standart olarak kabul edilmiştir. MRG’nin SSt yırtıklarını saptamadaki duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif prediktif değeri, negatif prediktif değeri, genel doğruluğu, prevalansı, pozitif olabilirlik oranı ve negatif olabilirlik oranı %95 güven aralıkları (GA) ile hesaplanmıştır.
Bulgular: Ortalama yaşı 65,4 yıl olan toplam 128 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Ameliyat sırasında 77 hastada SSt yırtığı saptanıp onarılmış, 51 hastada tendon sağlam bulunmuştur. MRG raporlarında 48 hastada SSt yırtığı belirtilmiş, 80 hastada tendon sağlam olarak bildirilmiştir. MRG’nin SSt yırtıklarını saptamadaki duyarlılığı ve özgüllüğü sırasıyla %45,5 (%95 GA 0,346-0,567) ve %74,5 (%95 GA 0,610-0,848) bulunmuştur. Pozitif prediktif değer %72,9 (%95 GA 0,587-0,837), negatif prediktif değer ise %47,5 (%95 GA 0,368-0,585) olarak saptanmıştır. Genel doğruluk %57,0 (%95 GA 0,483-0,654) olup SSt yırtıklarının prevalansı %60,2 (%95 GA 0,514-0,684) bulunmuştur. Pozitif olabilirlik oranı 1,78, negatif olabilirlik oranı 0,73 olarak hesaplanmıştır. Artroskopik olarak doğrulanan 77 yırtığın 70’i kısmi kalınlıkta, 7’si tam kalınlıkta yırtıktır. Yanlış negatif olan 42 olgunun tamamı kısmi kalınlıklı yırtıklarda görülmüştür.
Sonuçlar: MRG, orta düzeyde özgüllüğe rağmen SSt yırtıklarını saptamada sınırlı duyarlılık göstermiştir. Bu bulgular, güvenilir bir tanı konulması için tek başına MRG’nin yetersiz olabileceğini düşündürmektedir. Omuz ağrısı olan hastaların değerlendirilmesinde klinik muayene bulguları görüntüleme sonuçlarıyla birlikte ele alınmalıdır.
Anahtar kelimeler: Subskapularis, Rotator manşet, Artroskopi, Tanısal doğruluk, Omuz
Subskapularis tendonu (SSt), rotator manşetin en büyük ve en güçlü bileşenidir ve ön omuz stabilitesinde ile iç rotasyon kuvvetinde temel bir rol oynar [1, 2]. SSt yırtıkları, omuz disfonksiyonunun klinik açıdan anlamlı bir kaynağı olarak giderek daha fazla tanınmaktadır; ancak özellikle özelleşmiş omuz birimlerinin dışında hâlâ yeterince tanı almamaktadır [3-5]. Kısmi kalınlıklı ve üst sınır yırtıklarının ilk değerlendirme sırasında gözden kaçma olasılığı özellikle yüksektir [4].
Subskapularis yırtıklarında gecikmiş tanı; tamir edilebilirliği ve ameliyat sonrası fonksiyonel sonuçları olumsuz etkileyen ilerleyici tendon retraksiyonuna, kas atrofisine ve yağlı infiltrasyona yol açabilir [6-9]. Bu nedenle, uygun tedavi planlaması ve prognoz danışmanlığı için subskapularis patolojisinin erken ve doğru biçimde belirlenmesi çok önemlidir.
Manyetik rezonans görüntüleme (MRG), rotator manşet patolojisinin değerlendirilmesinde birincil görüntüleme yöntemi olarak yaygın biçimde kullanılmakta ve sıklıkla sevk ve cerrahi karar vermeye yön vermektedir [10, 11]. MRG, supraspinatus ve infraspinatus yırtıkları için yüksek tanısal performans göstermiş olmakla birlikte, SSt yırtıklarını saptamadaki doğruluğu tartışmalıdır [12-16]. Bildirilen duyarlılık değerleri, özellikle kısmi kalınlıklı yırtıklarda, önemli ölçüde değişkenlik göstermektedir [12-15]. Yırtık morfolojisindeki, görüntüleme protokollerindeki ve yorumlayıcı deneyimindeki değişkenlik, tutarsız sonuçlara katkıda bulunabilir [17-20].
Rutin klinik uygulamada, birinci basamak hekimleri ve uzmanlaşmamış ortopedi cerrahları tedavi ve sevk yönlendirmesine karar verirken MRG raporlarına büyük ölçüde güvenmektedir [21]. Bu nedenle MRG’de gözden kaçan bir subskapularis yırtığı, omuz uzmanlarına sevkin gecikmesine ve tendon patolojisinin ilerlemesine neden olabilir [6, 22].
Önceki çalışmalar ve meta-analizler rotator manşet yırtıkları için MRG doğruluğunu değerlendirmiş olsa da [11, 12], birçoğu rutin klinik raporlar yerine görüntülerin kontrollü bir araştırma ortamında yeniden değerlendirilmesine dayanmaktadır. Bu çalışma, standartlaştırılmış bir 3-Tesla protokolüyle elde edilen ve gerçek yaşam koşullarında yorumlanan standart klinik MRG raporlamasının tanısal performansını özel olarak değerlendirmektedir. Ayrıca bu çalışma, klinik yorumlanabilirliği artırmak amacıyla morfolojiye dayalı alt grup analizi, yanlış negatif olguların ayrıntılı Lafosse sınıflaması ve olabilirlik oranı hesaplamaları sunmaktadır.
MRG’nin, ameliyat sırasındaki artroskopik bulgularla karşılaştırıldığında SSt yırtıklarını, özellikle kısmi kalınlıklı lezyonları saptamada sınırlı duyarlılık göstereceği hipotezi ileri sürülmüştür.
Bu retrospektif çalışma, Helsinki Bildirgesi’ne ve kurumsal etik standartlara uygun olarak yürütülmüş ve Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (Onay numarası: 2025-16/609). Ocak 2014 ile Aralık 2023 arasında kurumumuzda 173 hastaya omuz artroskopisi uygulanmıştır. Ameliyat öncesi MRG’si bulunan ve SSt’nin ameliyat sırasındaki değerlendirmesi belgelenmiş olan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir.
Dışlama ölçütleri şunlardır:
Dışlamalardan sonra (n = 45) 128 hasta nihai analize dahil edilmiştir (Şekil 1). Kohort yalnızca cerrahi olarak tedavi edilen hastalardan oluştuğundan, hafif semptomlu olup artroskopiye geçmeyen bireyler çalışmaya dahil edilmemiştir.
Tüm MRG incelemeleri, syngo MR XA60 yazılımına sahip 3-Tesla sistem (Siemens Magnetom Vida; Siemens Healthcare, Erlangen, Almanya) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Kesit kalınlığı 3 mm olup kesitler arası boşluk bulunmamaktadır. Standart omuz protokolü; aksiyel, oblik sagittal ve oblik koronal proton dansite ve T2 ağırlıklı yağ baskılı sekansları içermiştir.
MRG incelemeleri, rutin klinik bakımın bir parçası olarak deneyimli bir kas-iskelet sistemi radyoloğu tarafından yorumlanmıştır. Resmî radyoloji raporunda SSt’nin kısmi veya tam kalınlıkta yırtığı, devamlılık kaybı ya da lif defekti tanımlanmışsa tendon “yırtık” olarak sınıflandırılmıştır. Yırtık olmaksızın sağlam tendon tanımlayan raporlar “sağlam” olarak sınıflandırılmıştır.
Artroskopik değerlendirme, omuz cerrahisinde uzmanlaşmış bir ortopedi cerrahı tarafından standart posterior görüntüleme ve anterior çalışma portalları kullanılarak yapılmıştır. Tendon insersiyonu ve üst sınırı doğrudan görüntülenmiş ve problanmıştır. Onarım gerektiren her türlü kısmi veya tam kalınlıklı lif devamsızlığı yırtık olarak sınıflandırılmıştır.
Ameliyat sırasındaki bulgular referans standart olarak kabul edilmiştir. Duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer, negatif prediktif değer, prevalans, doğruluk ve olabilirlik oranları %95 güven aralıkları (GA) ile hesaplanmıştır. GA’lar tam (exact) binom yöntemiyle hesaplanmıştır.
Alt grup analizleri, yırtık morfolojisine (kısmi ve tam kalınlıklı) ve Lafosse sınıflamasına göre yapılmıştır.
Çalışmanın retrospektif tasarımı nedeniyle önceden örneklem büyüklüğü hesaplaması yapılmamıştır; ancak tahminlerin kesinliğini göstermek için GA’lar bildirilmiştir.
Hasta seçim süreci ve nihai çalışma kohortu Şekil 1’de gösterilmiştir.
Çalışmaya toplam 128 hasta dahil edilmiştir. Ortalama yaş 65,4 yıl (aralık, 34-74 yıl) olup 76 hasta kadın, 52 hasta erkektir. Etkilenen omuz 89 hastada sağ, 39 hastada sol taraftır (Tablo 1).
Ameliyat sırasındaki artroskopik değerlendirmede 77 hastada SSt yırtığı saptanmış ve bu hastaların tümüne cerrahi onarım uygulanmıştır (Şekil 2). Kalan 51 hastada SSt sağlam bulunmuştur.
Artroskopik olarak doğrulanan 77 subskapularis yırtığının 70’i (%90,9) kısmi kalınlıklı yırtık (Lafosse II-III), 7’si (%9,1) tam kalınlıklı yırtıktır (Lafosse IV) (Tablo 2). Cerrahi olarak tedavi edilen kohortta yalnızca debridman gerektiren izole Lafosse tip I lezyon belgelenmemiştir. Eşlik eden manşet patolojisi ve biseps işlemleri Tablo 3’te özetlenmiştir.
Tablo 1. Çalışma popülasyonunun demografik özellikleri (n = 128)
| Değişken | Değer |
|---|---|
| Yaş, ortalama (aralık), yıl | 65,4 (34-74) |
| Cinsiyet, n (%) | |
| Kadın | 76 (%59,4) |
| Erkek | 52 (%40,6) |
| Ameliyat edilen taraf, n (%) | |
| Sağ omuz | 89 (%69,5) |
| Sol omuz | 39 (%30,5) |
Şekil 1. Hasta seçimini, dışlama ölçütlerini ve nihai çalışma kohortunu gösteren akış şeması.
Tablo 2. Subskapularis yırtıklarının artroskopik özellikleri (n = 77)
| Değişken | n (%) |
|---|---|
| Kısmi kalınlıklı yırtıklar (Lafosse II-III) | 70 (%90,9) |
| Tam kalınlıklı yırtıklar (Lafosse IV) | 7 (%9,1) |
| Lafosse II | 36 (%46,8) |
| Lafosse III | 34 (%44,2) |
| Lafosse IV | 7 (%9,1) |
Yüzdeler, artroskopik olarak doğrulanan subskapularis yırtıkları (n = 77) içinde hesaplanmıştır. Cerrahi olarak tedavi edilen kohortta yalnızca debridman gerektiren izole Lafosse tip I lezyon belgelenmemiştir.
MRG bulgularının ameliyat sırasındaki artroskopik bulgularla karşılaştırılması, MRG’nin 35 hastada SSt yırtıklarını doğru saptadığını ve 38 hastada sağlam tendonu doğru saptadığını göstermiştir. Ameliyat sırasında SSt yırtığı saptanmasına rağmen MRG’de sağlam olarak bildirilen 42 hastada yanlış negatif MRG bulguları gözlenmiştir (Şekil 2a ve b). 13 hastada yanlış pozitif MRG bulguları gözlenmiştir.
Bu bulgulara göre MRG’nin SSt yırtıklarını saptamadaki duyarlılığı %45,5 (%95 GA 0,346-0,567), özgüllüğü %74,5 (%95 GA 0,610-0,848) bulunmuştur. Pozitif prediktif değer (PPD) %72,9 (%95 GA 0,587-0,837), negatif prediktif değer (NPD) %47,5 (%95 GA 0,368-0,585) olarak saptanmıştır. Genel doğruluk %57,0 (%95 GA 0,483-0,654), prevalans %60,2 (%95 GA 0,514-0,684), pozitif olabilirlik oranı (LR+) 1,78 ve negatif olabilirlik oranı (LR-) 0,73 bulunmuştur (Tablo 4).
Yanlış negatif MRG olgularının 42’sinin tamamı kısmi kalınlıklı yırtıklarda görülmüştür. Yanlış negatifler arasında:
Duyarlılık kısmi kalınlıklı yırtıklar için %40,0, tam kalınlıklı yırtıklar için %100 bulunmuştur (7/7; %95 GA %59,0-100). Yanlış negatif olguların temsili artroskopik bulguları Şekil 2’de gösterilmiştir.
Tablo 3. Eşlik eden rotator manşet patolojisi ve biseps işlemleri (n = 128)
| Değişken | Toplam n (%) | Subskapularis yırtığı var | Subskapularis tendonu sağlam |
|---|---|---|---|
| Supraspinatus yırtığı | 124 (%96,9) | 73 | 51 |
| İnfraspinatus yırtığı | 18 (%14,1) | 18 | 0 |
| Biseps işlemi | 89 (%69,5) | 51 | 38 |
| Tenotomi | 69 (%53,9) | Ayrıca tabakalandırılmamıştır | Ayrıca tabakalandırılmamıştır |
| Tenodez | 20 (%15,6) | Ayrıca tabakalandırılmamıştır | Ayrıca tabakalandırılmamıştır |
Subskapularis tendon yırtığı durumu, ameliyat sırasındaki bulgulara göre gösterilmiştir.
Tablo 4. Artroskopi ile karşılaştırıldığında manyetik rezonans görüntülemenin tanısal performansı
| Parametre | Değer | %95 güven aralığı |
|---|---|---|
| Duyarlılık | 0,455 | 0,346-0,567 |
| Özgüllük | 0,745 | 0,610-0,848 |
| Pozitif prediktif değer | 0,729 | 0,587-0,837 |
| Negatif prediktif değer | 0,475 | 0,368-0,585 |
| Doğruluk | 0,570 | 0,483-0,654 |
| Prevalans | 0,602 | 0,514-0,684 |
| Pozitif olabilirlik oranı | 1,78 | Uygulanamaz |
| Negatif olabilirlik oranı | 0,73 | Uygulanamaz |
Tanısal performans, referans standart olarak ameliyat sırasındaki artroskopi kullanılarak hesaplanmıştır. Güven aralıkları tam (exact) binom yöntemiyle hesaplanmıştır.
Şekil 2. a Aksiyel MRG kesitinde subskapularis tendonu sağlam görünmektedir. b Kısmi kalınlıklı subskapularis yırtığını gösteren artroskopik görünüm. Problama, Lafosse tip II-III lezyonla uyumlu lif devamsızlığını doğrulamaktadır.
Bu çalışmanın en önemli bulgusu, ameliyat öncesi MRG’nin, orta düzeyde özgüllük göstermesine rağmen [12-14], ameliyat sırasındaki artroskopik bulgularla karşılaştırıldığında SSt yırtıklarını saptamada düşük duyarlılık göstermesidir. Ameliyat sırasında saptanan SSt yırtıklarının neredeyse yarısı ameliyat öncesi MRG’de saptanamamış olup bu durum, görüntüleme bulguları ile gerçek tendon patolojisi arasında önemli bir tanısal boşluğa işaret etmektedir [4, 22].
SSt yırtıkları için MRG’nin tanısal doğruluğunu değerlendiren önceki çalışmalar oldukça değişken sonuçlar bildirmiştir. MRG’nin supraspinatus ve infraspinatus tendon yırtıklarını güvenilir biçimde saptadığı gösterilmiş olsa da SSt patolojisi için duyarlılığı, özellikle kısmi kalınlıklı ve üst sınır yırtıklarında, tutarlı biçimde daha düşük olmuştur [12, 15-18]. Literatürde bildirilen duyarlılık değerleri geniş bir aralıkta değişmekte olup bulgularımız bu bildirilerin alt spektrumunda yer almakta ve MRG’nin SSt tutulumunu belirlemedeki güvenilirliğine ilişkin kaygıları pekiştirmektedir [13-16].
Bu çalışmada gözlenen MRG’nin sınırlı duyarlılığını birkaç faktör açıklayabilir. SSt’nin anatomik yönelimi, çevre yapılarla yakın ilişkisi ve eşlik eden rotator manşet patolojisinin sık bulunması, ince yırtıkları standart MRG sekanslarında maskeleyebilir [17, 18]. Ayrıca kısmi kalınlıklı ve retrakte olmamış yırtıklar belirgin sinyal değişikliği oluşturmayabilir ve bu da saptanmalarını güçleştirir [13, 16]. Görüntüleme protokollerindeki değişkenlik ve statik görüntülemenin dinamik tendon fonksiyonunu değerlendirmedeki doğal sınırlılıkları da yetersiz tanıya katkıda bulunabilir [19, 20].
Klinik açıdan bu çalışmanın bulgularının önemli çıkarımları vardır. Rutin uygulamada, birinci basamakta veya uzmanlaşmamış ortopedi ortamlarında çalışan hekimler tedavi kararlarına ve sevklere yön vermek için MRG raporlarına büyük ölçüde güvenmektedir [21]. Yanlış negatif bir MRG sonucu, omuz ve dirsek uzmanlarına sevki geciktirerek cerrahi tamir edilebilirliği ve sonuçları tehlikeye atabilecek tendon retraksiyonunun, kas atrofisinin ve yağlı dejenerasyonun ilerlemesine olanak verebilir [6-9]. Bu nedenle, MRG raporları sağlam bir SSt düşündürse bile omuz ağrısı olan hastalar değerlendirilirken klinik muayene bulguları ve yüksek şüphe indeksi vurgulanmalıdır [4, 16].
Bu çalışmanın birkaç güçlü yönü vardır. Referans standart olarak, SSt bütünlüğünü değerlendirmede en güvenilir yöntem olarak yaygın biçimde kabul edilen, deneyimli bir omuz cerrahı tarafından yapılan ameliyat sırasındaki artroskopik değerlendirme kullanılmıştır [22, 23]. Ayrıca MRG yorumları, görüntülerin yeniden değerlendirilmesi yerine rutin radyoloji raporlarına dayanmış olup bu durum gerçek yaşam klinik uygulamasını yansıtmakta ve bulguların dış geçerliliğini artırmaktadır [12, 21].
MRG’nin subskapularis yırtıkları için düşük duyarlılığı, sistematik derlemeler ve meta-analizler dahil olmak üzere daha önce bildirilmiştir [11, 12]. Bu çalışma, tek bir kurumda standartlaştırılmış bir 3-Tesla protokolünden elde edilen sonuçları bildirerek, morfolojiye dayalı alt grup bulguları ile yanlış negatif olguların ayrıntılı Lafosse sınıflamasını sunarak ve gerçek yaşamdaki yorumlamayı desteklemek için GA’lar ile olabilirlik oranları sağlayarak klinik olarak uygulanabilir bir nüans eklemektedir. Özellikle, tüm yanlış negatiflerin kısmi kalınlıklı yırtıklarda (Lafosse II-III) görülmesi, tanısal boşluğun esas olarak rutin MRG’de görüntülenmesi güç olduğu bilinen ince yırtık paternlerinden kaynaklandığını vurgulamaktadır.
Alan gücü ve yerel uzmanlık tanısal performansı etkileyebilir. Bu kohortta tüm görüntüleme standartlaştırılmış bir protokolle 3-Tesla sistemde elde edilmiş olup bu durum teknik heterojenliği azaltmıştır. Buna rağmen duyarlılığın sınırlı kalması, kısmi yırtıkların gözlenen yetersiz saptanmasının yalnızca düşük alanlı görüntülemeden değil, lezyon morfolojisinin ve rutin raporlamanın doğal güçlüklerinden kaynaklanabileceğini düşündürmektedir. Ancak tek merkezli ve tek bir radyoloğun raporlarını kullanan bir çalışma olduğundan, bu sonuçlar kısmen yerel raporlama örüntülerini yansıtabilir ve her ortama doğrudan genellenemeyebilir.
Olabilirlik oranları, MRG bulgularının klinik yorumunu desteklemektedir. 1,78’lik LR+, pozitif bir MRG’nin yırtık olasılığını mütevazı ölçüde artırdığını ancak tanıyı tek başına doğrulamadığını göstermektedir. 2’nin altındaki bir LR+, test sonrası olasılıkta yalnızca küçük bir değişiklik olduğunu düşündürür. 0,73’lük LR- ise negatif bir MRG’nin, kısmi subskapularis patolojisini güvenilir biçimde dışlayacak ölçüde test sonrası olasılığı azaltmadığını göstermektedir. Nispeten düşük NPD de negatif bir MRG’nin subskapularis patolojisini güvenilir biçimde dışlayamayacağını ayrıca ortaya koymaktadır. Bu nedenle, özellikle muayene subskapularis tutulumunu düşündürdüğünde, MRG tek başına bir dışlama testi olarak değil klinik değerlendirmeye yardımcı bir yöntem olarak yorumlanmalıdır.
Bununla birlikte, bu çalışmanın sınırlılıkları vardır. Birincisi, retrospektif tasarım seçilim yanlılığına yol açabilir [7]. Kohort artroskopi uygulanan hastalardan oluştuğundan yırtık prevalansı yüksektir ve prediktif değerler daha geniş, cerrahi dışı popülasyonlara genellenemeyebilir (spektrum yanlılığı). İkincisi, indeks test ile referans standart tam olarak bağımsız değildir; ameliyatı yapan cerrah MRG raporlarına resmî olarak kör olmadığından, artroskopik sınıflama tendonun doğrudan görüntülenmesine ve problanmasına dayanmasına rağmen birleştirme yanlılığı (incorporation bias) ortaya çıkabilir. Üçüncüsü, MRG değerlendirmeleri tek bir kas-iskelet sistemi radyoloğunun yazılı rutin raporlarına dayanmış olup gözlemciler arası değişkenlik ve standartlaştırılmış çok okuyuculu değerlendirme yapılmamıştır [24]. Dördüncüsü, morfoloji ve Lafosse derecesi bildirilmiş olsa da yırtık boyutuna göre ayrıntılı tabakalandırma veya Lafosse gruplamasının ötesinde daha ayrıntılı alt tipler değerlendirilmemiş olup bu durum tanısal performans tahminlerini etkileyebilir. Son olarak, tam kalınlıklı yırtık sayısı nispeten azdır (n = 7) ve bu durum söz konusu alt grup tahmininin kesinliğini sınırlamaktadır. Bu sınırlılıklara rağmen mevcut bulgular, rutin MRG raporlamasının cerrahi olarak doğrulanmış kısmi subskapularis yırtıklarının önemli bir bölümünü gözden kaçırabileceğini göstermekte ve MRG negatif olsa bile artmış klinik şüphe ile dikkatli bir değerlendirme gereğini desteklemektedir.
Ameliyat öncesi MRG, ameliyat sırasındaki artroskopik bulgularla karşılaştırıldığında SSt yırtıklarının saptanmasında sınırlı duyarlılık göstermiştir. Bu bulgular, MRG’nin belirli klinik bağlamlarda tek başına bir tanı aracı olarak yetersiz kalabileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle omuz ağrısı olan hastaların değerlendirilmesinde klinik değerlendirme görüntüleme bulgularıyla bütünleştirilmelidir. Omuz ve dirsek uzmanlarına erken sevk, tanısal gecikmeyi azaltmaya ve tedavi planlamasını iyileştirmeye yardımcı olabilir.
Kısaltmalar: SSt: subskapularis tendonu; MRG: manyetik rezonans görüntüleme; PPD: pozitif prediktif değer; NPD: negatif prediktif değer; GA: güven aralığı.
Yazar katkıları: GK, çalışmanın tasarımına ve kurgusuna katkıda bulunmuş, ameliyat sırasındaki artroskopik değerlendirmeleri yapmış ve makaleyi gözden geçirmiştir. SKD, veri toplanmasına ve istatistiksel analize katkıda bulunmuş, şekilleri hazırlamış ve makalenin taslağını yazmıştır. OT, veri toplanmasına katkıda bulunmuş ve ameliyat sırasındaki değerlendirmeye yardımcı olmuştur. YBT, veri analizi ve yorumlanmasına katkıda bulunmuştur. ACA, çalışmanın kurgusuna katkıda bulunmuş, araştırma sürecini denetlemiş ve makaleyi gözden geçirmiştir. Tüm yazarlar makalenin son halini gözden geçirmiş ve onaylamıştır.
Finansman: Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve/veya yayımlanması için herhangi bir mali destek almamıştır.
Veri erişilebilirliği: Bu çalışmada kullanılan ve/veya analiz edilen veri setleri, makul bir talep üzerine sorumlu yazardan temin edilebilir.
Etik kurul onayı ve katılım izni: Bu çalışma Helsinki Bildirgesi’ne uygun olarak yürütülmüş ve Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (Onay numarası: 2025-16/609). Çalışmaya dahil edilen tüm katılımcılardan yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.
Yayın için onam: Uygulanamaz.
Çıkar çatışması: Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmektedir.
Bu sayfadaki metin, makalenin Türkçe çevirisidir. Şekiller ve kaynakça için aşağıdaki PDF dosyasında özgün makaleye bakınız.
Bu sayfanın hazırlanmasında yararlanılan seçilmiş kaynaklar: