0532 136 88 88

Proksimal humerus kırığı tedavisi başarısız olan olgularda ters total omuz artroplastisi

Yazarlar: Karademir G, Tunalı O, Erşen A, Akpınar S, Atalar AC

Dergi: Acta Orthop Traumatol Turc, 2021;55(6):480-485

DOI: 10.5152/j.aott.2021.20387

Özgün başlık: Reverse total shoulder arthroplasty for failed treatment of proximal humerus fractures

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, proksimal humerus kırığı tedavisinin başarısızlığında (FTPHF) uygulanan ters total omuz artroplastisinin (RTSA) fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını ve komplikasyonlarını değerlendirmektir.

Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, 2012-2018 yılları arasında FTPHF nedeniyle RTSA uygulanan 20 hasta (17 kadın, 3 erkek; ortalama yaş = 71,35 yıl; yaş aralığı = 54-81 yıl) dahil edilmiştir. Ortalama takip süresi 37,85 (aralık: 24-83) aydır. Sonuç ölçütleri omuz eklem hareket açıklığı, Constant skoru, ASES (American Shoulder and Elbow Surgeons) skoru ve görsel analog skaladır (VAS). Ameliyat sırasındaki veya sonrasındaki komplikasyonlar da kaydedilmiştir.

Bulgular: Ortalama ön fleksiyon ve dış rotasyon, ameliyat öncesi sırasıyla 37,25° ± 10,59° ve 11,05° ± 4,79° iken ameliyat sonrası sırasıyla 105,53° ± 9,33° ve 22,37° ± 4,12°’ye yükselmiştir (her ikisi için P < 0,01). Ortalama Constant ve ASES skorları, ameliyat öncesi sırasıyla 21,95 ± 3,57 ve 18,15 ± 4,69 iken son takipte sırasıyla 61,7 ± 7,6 ve 71,18 ± 4,69’a yükselmiştir (her ikisi için P < 0,01). VAS, ameliyat öncesi 6,83 ± 2,04 iken son takipte 1,79 ± 0,61’e anlamlı olarak azalmıştır (P < 0,01). Hastaların hiçbirinde majör komplikasyon görülmemiş veya revizyon gerekmemiştir.

Sonuç: FTPHF için RTSA ile tedavi, düşük komplikasyon oranlarıyla tatmin edici radyolojik ve fonksiyonel sonuçlar sağlayabilen etkili bir tedavi yöntemi gibi görünmektedir.

Kanıt Düzeyi: Düzey IV, Terapötik Çalışma

Anahtar sözcükler: Ters total omuz artroplastisi; Başarısız proksimal humerus kırıkları; Kırık sekeli; Klinik ve radyolojik değerlendirme

Öne Çıkanlar

  • Proksimal humerus kırığı tedavisinin başarısızlığı (FTPHF) olgularında hastalar, tüberkül malunionu veya nonunionu, avasküler nekroz, eklem uyumsuzluğu ve sertlik nedeniyle belirgin ağrı ve çok sınırlı fonksiyon yaşayabilir.
  • Önceki çalışmalar, FTPHF için uygulanan ters total omuz artroplastisi (RTSA) ile kötü sonuçlar ve yüksek komplikasyon oranları bildirmiştir.
  • Çalışmamız, muhtemelen gelişmiş protez tasarımları ve RTSA konusundaki artan cerrahi deneyim sayesinde, başlangıç tedavi yönteminden bağımsız olarak FTPHF için RTSA ile olumlu radyolojik ve fonksiyonel sonuçlar elde edilebileceğini göstermiştir.

Giriş

Proksimal humerus kırıkları erişkinlerdeki tüm kırıkların %5’ini, 65 yaş üzeri bireylerdeki tüm kırıkların ise %10’unu oluşturmaktadır.[1,2] Bu kırıkların insidansı, özellikle yaşlı popülasyonda artmaktadır.[3] Bu yaş grubunda sıklıkla eşlik eden düşük kemik yoğunluğu, bu kırıkların tedavisinde karşılaşılan güçlüklerden biri olarak tanımlanmıştır.[3] Proksimal humerus kırıklarının %80’inin konservatif olarak tedavi edildiği, %20’sinin ise cerrahi tedavi gerektirdiği bildirilmiştir.[4] Başlıca cerrahi tedavi seçenekleri açık redüksiyon ve internal fiksasyon (ORIF), hemiartroplasti ve ters total omuz artroplastisidir (RTSA).[3,5] Hem konservatif hem de cerrahi tedavilerden sonra tüberkül malunionu veya nonunionu, avasküler nekroz, eklem sertliği, enfeksiyon veya instabilite nedeniyle başarısızlık görülebilir.[5-7] Bu gibi durumlarda hastalar belirgin ağrı ve çok sınırlı fonksiyon yaşayabilir; ayrıca yaşam kaliteleri azalabilir. Proksimal humerus kırığı tedavisinin başarısızlığı (FTPHF), omuz rekonstrüksiyonunda en zorlu durumlardan biri olarak bildirilmiştir.[6,8]

FTPHF’nin RTSA ile tedavisinin başarısı sınırlı sayıda çalışmada değerlendirilmiştir. Ayrıca bildirilen klinik sonuçlar ve komplikasyon oranları tartışmalıdır.[5,6,8,9] Uzun süre sınırlı yararı olan bir kurtarma prosedürü olarak görülmüş olsa da,[6,9] son çalışmalar bunun FTPHF için etkili bir tedavi yöntemi olabileceğini bildirmiştir.[10-12] Bu nedenle mevcut çalışmada FTPHF için RTSA ile tedavinin radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarının yanı sıra komplikasyonlarının araştırılması amaçlanmıştır. Hipotezimiz, RTSA’nın daha önce bildirilenin aksine, özellikle düşük komplikasyon oranlarıyla olumlu fonksiyonel sonuçlar sağlayacağı ve ağrıyı anlamlı ölçüde azaltacağı yönündeydi.

Gereç ve Yöntem

Çalışma kurumsal inceleme kurulumuz tarafından onaylanmıştır (no: 20.120.829-16.03.2020). Ekim 2012 ile Ekim 2018 arasında, omuz ve dirsek cerrahisinde 20 yılı aşkın deneyime sahip iki cerrah tarafından iki farklı kurumda FTPHF nedeniyle RTSA ile tedavi edilen 20 hastanın klinik verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Çalışmaya dahil etme ölçütleri şunlardır: FTPHF tanısı; omuza ait ameliyat öncesi (RTSA öncesi son radyografi) ve son takip ön-arka (AP), gerçek AP ve aksiller lateral radyografilerinin tam setlerinin bulunması. Dışlama ölçütü, indeks proksimal humerus kırığı cerrahisi dışında önceki cerrahi öyküsü ve 2 yıldan kısa takip süresiydi (Şekil 1). Hastaların ameliyat sırasındaki ortalama yaşı 71,35 (aralık: 54-81) yıl olup 17 hasta kadın, 3 hasta erkekti. İndeks tedavi ile RTSA arasındaki ortalama süre 21,25 (aralık: 1-86) aydı. RTSA sonrası ortalama takip süresi 37,85 (aralık: 24-83) aydı (Tablo 1). Cerrahi endikasyonlar ağrı ve fonksiyonel kısıtlılıktı. Hastalar fonksiyonel skorlar, ağrı skorları, eklem hareket açıklığı, kırık ile RTSA ile tedavi arasındaki süre ve komplikasyonlar açısından değerlendirilmiştir (Tablo 2 ve 3).

Ameliyat öncesi ve sonrası fonksiyonel sonuçlar American Shoulder and Elbow Surgeons (ASES) skoru ve Constant skoru kullanılarak, ağrı ise görsel analog skala (VAS) skoru ile değerlendirilmiştir. Radyolojik değerlendirmelerde omuz AP, gerçek AP ve aksiller lateral radyografiler rutin olarak çekilmiştir. Ameliyat öncesi planlama sırasında kemik stokunu belirlemek ve tüberkülleri ve deformiteyi değerlendirmek için her hastaya bilgisayarlı tomografi uygulanmıştır.

Çalışmaya toplam olarak konservatif tedavi edilmiş beş hasta (Şekil 2), plak ve vida kullanılarak ORIF uygulanmış dokuz hasta (Şekil 3) ve hemiartroplasti uygulanmış altı hasta (Şekil 4) dahil edilmiştir. Ameliyatlar omuz cerrahisinde 20 yılı aşkın deneyime sahip iki cerrah tarafından gerçekleştirilmiştir. Tüm ameliyatlar plaj sandalyesi (beach chair) pozisyonunda yapılmıştır. 1 hastada deltoid split yaklaşımı, 19 hastada deltopektoral yaklaşım tercih edilmiştir. On iki hastaya subskapularis tamiri uygulanmış, bir hastada subskapularis kaldırılmadan ameliyat yapılmıştır. Varsa supraspinatus ve biceps tendonları hastalarda rezeke edilmiş, mümkün olduğunda infraspinatus tendonları korunmuştur. Dört hastada tüberküller mevcut değildi. Dört hastada malunion nedeniyle tüberkül osteotomisi gerekmiş, 12 hastada ise tüberkül osteotomisi yapılmamıştır. On hastada Depuy Delta Extend (DePuy Synthes, Warsaw, IN) marka omuz protezleri, 10 hastada Biomet (Biomet Inc, Warsaw, IN) marka protezler kullanılmıştır. On bir hastada çimento kullanılmıştır. Üç hasta RTSA ile tedaviden önce üç kez ameliyat edilmiştir. Bu hastalardan biri ORIF ile tedavi edilmiş ve başarısızlık sonrasında hemiartroplasti ile revize edilmiştir. Hemiartroplastiyi izleyen enfeksiyon nedeniyle üçüncü ameliyatta antibiyotikli spacer yerleştirilmiştir. İkinci hasta başlangıçta ORIF ile tedavi edilmiştir. İkinci ameliyatta enfeksiyon nedeniyle implant çıkarılmış ve debridman yapılmış, üçüncü ameliyatta antibiyotikli spacer yerleştirilmiştir. Üçüncü hasta başlangıçta ORIF ile tedavi edilmiş ve nonunion nedeniyle revizyon yapılmıştır. Üçüncü ameliyatta kliniğimizde grephonage [özgün metindeki ifade] ve ORIF ile tedavi edilmiştir. Konservatif tedavi edilen beş hasta dışında, 12 hastaya proksimal humerus kırığı nedeniyle daha önce bir cerrahi uygulanmıştır. Hastalara ameliyat sonrası 2. hafta, 6. hafta, 3. ay ve 6. ayda rutin klinik ve radyolojik değerlendirmeler yapılmıştır. Ameliyat sonrası değerlendirmeler son takip muayenesinde elde edilen verilere dayanmaktadır. Komorbiditeler açısından beş hastada hipertansiyon, üç hastada hipotiroidi, iki hastada romatoid artrit, iki hastada diabetes mellitus, iki hastada koroner arter hastalığı ve bir hastada Parkinson hastalığı mevcuttu.

İstatistiksel analiz

Ameliyat öncesi ve sonrası verilerin karşılaştırılmasında Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmış, istatistiksel analiz için SPSS (Statistical Package for Social Sciences for Mac ver.20, IBM Corp., Armonk, NY, USA) kullanılmıştır. P değeri < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.

Şekil 1. Çalışma katılımcılarının akış şeması.

Tablo 1. Hasta demografik özellikleri

DeğişkenDeğer
n20
Yaş (yıl), ortalama (aralık)71,35 (aralık: 54-81) yıl
Cinsiyet17 K / 3 E
RTSA sonrası takip (ay), ortalama (aralık)37,85 (aralık: 24-83)
İndeks tedaviden RTSA’ya kadar geçen süre (ay)21,25 (aralık: 1-86)

n, sayı; RTSA, ters total omuz artroplastisi; ORIF, açık redüksiyon ve internal fiksasyon; K, kadın; E, erkek.

Tablo 2. Proksimal humerus kırığı tedavisi başarısız olan ve RTSA ile tedavi edilen her hastanın tedavi ayrıntıları

Olgu NoCinsiyet/ Yaş (yıl)TarafDominant tarafKomorbiditelerİndeks tedaviAmeliyat sayısıKırıktan RTSA’ya kadar geçen süre (ay)Takip süresi (ay)RTSA markasıÇimentoYaklaşımSubskapularis tamiriTüberkül osteotomisiKomplikasyon
1K/71SEVET–Konservatif0525Depuy Delta Xtend–Deltopektoral+––
2K/83LHAYIRHipotiroidi, HTKonservatif08326Depuy Delta Xtend+Deltopektoral+––
3K/66SEVETRAKonservatif01458Depuy Delta Xtend+Deltopektoral+––
4K/66SEVET–Konservatif01833Biomet+Deltopektoral–––
5K/87SEVETHTKonservatif02424Biomet–Deltoid split–+–
6K/73S––ORIF11831Depuy Delta Xtend–Deltopektoral+––
7K/66SEVETRAORIF1132Depuy Delta Xtend+Deltopektoral–+–
8E/65SEVET–ORIF31428Biomet–Deltopektoral–tüberkül yok–
9E/80LHAYIR–ORIF33460Depuy Delta Xtend+Deltopektoral+––
10K/73LHAYIRHTORIF18626Biomet–Deltopektoral–––
11K/74LHAYIR–ORIF1554Biomet–Deltopektoral++–
12K/72LHAYIRDM tip 2, Koroner arter hastalığıORIF1238Biomet–Deltopektoral+––
13E/71SEVETDM tip 2ORIF1324Biomet–Deltopektoral+––
14K/81SEVETDM tip 2, Koroner arter hastalığıORIF1725Biomet–Deltopektoral+tüberkül yok–
15K/81SEVET–Hemiartroplasti11283Depuy Delta Xtend+Deltopektoral+––
16K/80LHAYIRHipotiroidi, HTHemiartroplasti11648Depuy Delta Xtend+Deltopektoral–+–
17K/65SEVETParkinson hastalığıHemiartroplasti1726Biomet+Deltopektoral–––
18K/62SEVETHTHemiartroplasti14845Depuy Delta Xtend+Deltopektoral–––
19K/54SEVETHipotiroidiHemiartroplasti11544Biomet+Deltopektoral+tüberkül yok–
20K/57LHAYIR–Hemiartroplasti31327Depuy Delta Xtend+Deltopektoral+tüberkül yok–
Ortalama veya sayı17 K ve 3 E / 71,35 ± 4,1513 S ve 7 L13 dominant ve 7 non-dominant3 hipotiroidi, 5 HT, 2 koroner arter hastalığı, 3 DM tip 2, 1 Parkinson hastalığı1,05 ± 0,9421,25 (aralık: 1-86)37,85 (aralık: 24-83)10 Depuy Delta Xtend, 10 Biomet11 çimentolu ve 9 çimentosuz19 deltopektoral ve 1 deltoid split12 tamir ve 5 tamir yok3 osteotomikomplikasyon yok

No, sayı; RTSA, ters total omuz artroplastisi; Subskapularis, subskapularis; ORIF, açık redüksiyon ve internal fiksasyon; K, kadın; E, erkek; S, sağ; L, sol; HT, hipertansiyon; RA, romatoid artrit; DM, diabetes mellitus.

Bulgular

Hastaların ameliyat öncesi ön fleksiyonu 37,25° ± 10,59° ve dış rotasyonu 11,05° ± 4,79° iken ameliyat sonrası ön fleksiyon 105,53° ± 9,33° ve dış rotasyon 22,37° ± 4,12° olmuştur (sırasıyla P < 0,001, P = 0,003) (Tablo 3) (Şekil 5). Ameliyat öncesi Constant ve ASES skorları sırasıyla 21,95 ± 3,57 ve 18,15 ± 4,69 iken son takipte sırasıyla 61,7 ± 7,6 ve 71,18 ± 4,69 olmuştur (sırasıyla P < 0,01, P < 0,01) (Tablo 3) (Şekil 6). Hastaların VAS skorları ameliyat öncesi ortalama 6,83 ± 2,04 iken son takipte 1,79 ± 0,61’e gerilemiştir (P < 0,01) (Tablo 3) (Şekil 6).

Tablo 3. Klinik sonuçlar

Olgu Noİndeks tedaviAmeliyat öncesiAmeliyat sonrası
Ön fleksiyonİç rotasyonDış rotasyonConstant skoruASES skoruVAS skoruÖn fleksiyonİç rotasyonDış rotasyonConstant skoruASES skoruVAS skoru
1Konservatif45Gluteal1035355120L5307471,61
2Konservatif90Gluteal02728,38160T10458686,60
3Konservatif60Gluteal02921,67110L5206166,62
4Konservatif20L501925690L3105756,63
5Konservatif45L5202125690L3105756,63
Ortalama veya medyan52 ± 25,6Gluteal6 ± 8,926,2 ± 6,427 ± 5,16,4 ± 1,1114 ± 28,8L3-L523 ± 14,967 ± 12,767,6 ± 12,51,8 ± 1,3
6ORIF40Gluteal202421,6790L5205756,62
7ORIF60Gluteal203121,6780L5205861,61
8ORIF0Gluteal01711,6895L33062712
9ORIF20Gluteal1017158120L33059781
10ORIF60L5−203943,33100Gluteal206703
11ORIF40Trokanterik101611790L52059792
12ORIF20Trokanterik0186590Gluteal1063700
13ORIF70L53018106100L53060771
14ORIF20Trokanterik101213,3890Gluteal206578,32
Ortalama veya medyan36,7 ± 23,5Gluteal8,9 ± 14,521,3 ± 8,617 ± 11,16,6 ± 1,795 ± 11,2L522,2 ± 6,754,3 ± 18,371,3 ± 7,91,56 ± 0,9
15Hemiartroplasti30Gluteal0128,38110L5206359,93
16Hemiartroplasti35L52019106120L33076751
17Hemiartroplasti10Gluteal0128,37135L53078800
18Hemiartroplasti30Gluteal2025256110Gluteal2061652
19Hemiartroplasti40Gluteal2028156100Gluteal2067862
20Hemiartroplasti10L5102087100L52066783
Ortalama veya medyan25,9 ± 12,8Gluteal11,7 ± 9,819,3 ± 6,612,4 ± 6,76,7 ± 0,8112,5 ± 13,3L523,3 ± 5,268,5 ± 774 ± 9,81,83 ± 1,2

No, sayı; ASES, American Shoulder and Elbow Surgeons; VAS, görsel analog skala; ORIF, açık redüksiyon ve internal fiksasyon.

Şekil 2. a-d. 71 yaşındaki bir kadın sağ omzunun üzerine düşerek proksimal humerus kırığı geçirmiştir. Konservatif olarak tedavi edilen hasta, yaralanmadan 5 ay sonra süregelen şiddetli sağ omuz ağrısı ve fonksiyonel bozulma ile başvurmuştur. Varus deformitesi (a) ve humerus başında avasküler nekrozu (b) olan hasta RTSA ile tedavi edilmiştir (c, d).

Şekil 3. a, b. 66 yaşındaki erkek hasta, proksimal humerus kırığı nedeniyle kilitli plak ile ORIF uygulanmasından 1 ay sonra krepitasyon ve sürtünme hissinin eşlik ettiği omuz ağrısı yaşamaktadır. Radyografilerde redüksiyon kaybı ve vida penetrasyonu görülmektedir (a). Romatoid artriti ve osteoporozu olan hasta, indeks cerrahiden 1 yıl sonra çimentolu RTSA ile tedavi edilmiştir (b).

Şekil 4. a, b. Proksimal humerus kırığı nedeniyle hemiartroplasti ile tedavi edilen 65 yaşındaki kadın hastanın ameliyat sonrası 26. ay grafisinde superior migrasyon, akromiyonun asetabülarizasyonu ve glenoid erozyonu görülmektedir (a). Başarısız hemiartroplasti sonrasında cement-in-cement tekniği kullanılarak RTSA uygulanmıştır (b).

Şekil 5. Ön fleksiyon ve dış rotasyon değerlerinin ameliyat öncesi ve sonrası değerlerle karşılaştırılması.

Şekil 6. Constant skoru, ASES (American Shoulder and Elbow Surgeons) skoru ve VAS (görsel analog skala) skoru değerlerinin ameliyat öncesi ve sonrası değerlerle karşılaştırılması.

Radyolojik değerlendirmede hiçbir hastada protez komponentlerinde gevşeme saptanmamıştır. Tüberkül osteotomisi uygulanan dört hastanın tümünde tüberküllerde kaynama sağlanmıştır. Sirveaux sınıflamasına göre dört hastada derece 1, bir hastada derece 2 skapular çentiklenme (notching) saptanmıştır. Komorbidite olarak Parkinson hastalığı bulunması nedeniyle bir hastada olumlu fonksiyonel sonuçlar elde edilememiştir. Ancak bu hasta cerrahi tedavi sonrasında belirgin ağrı azalması yaşamıştır. Hastaların hiçbirinde majör komplikasyon bildirilmemiş veya revizyon gerekmemiştir (Tablo 2).

Tartışma

RTSA, uzun süredir FTPHF için sınırlı iyileşme ve yüksek komplikasyon oranları olan bir kurtarma prosedürü olarak kabul edilmiştir.[6-9,13-15] RTSA tedavisinin sonuçları ve komplikasyon oranları FTPHF’nin indeks tedavisine göre değişebilse de, geçmişte yüksek komplikasyon oranları bildirilirken son çalışmalarda daha iyi sonuçların ve nispeten daha düşük komplikasyon oranlarının bildirilmiş olması dikkat çekicidir.[10-12,16] Özellikle indeks tedavi konservatif ise, RTSA ile tedavi edilen hastalarda düşük komplikasyon oranlarıyla fonksiyonel skorlarda kayda değer iyileşme sağlanabilir.[10,17] Çalışmamızda indeks tedavisi konservatif olan beş hastanın Constant skoru 26,2 ± 6,4’ten 67 ± 12,7’ye yükselmiştir (P < 0,01). Santana ve ark.nın serisinde,[10] 27 hastanın dokuzu konservatif tedaviyi izleyen FTPHF nedeniyle, 18 hasta ise ORIF’i izleyen FTPHF nedeniyle RTSA ile tedavi edilmiştir.[10] Her iki grup için de başarılı fonksiyonel sonuçlar bildirilmiş olsa da (P < 0,01), RTSA ile tedavinin indeks tedavisi konservatif olan grupta, indeks tedavisi ORIF olan gruba kıyasla daha iyi sonuçlar sağladığı vurgulanmıştır (P = 0,02).[10] Proksimal humerus kırığında başarısız ORIF için RTSA uygulanan en büyük çalışma Grubhofer ve ark. tarafından yapılmıştır.[16] Seri içindeki 44 hastada Constant skorunun 26’dan (aralık: 4-54) 55’e (aralık: 19-80) yükseldiği bildirilmiştir. Grubhofer ve ark.nın bulgularına paralel olarak, çalışmamızda bu alt grup için ortalama Constant skoru 21,3 ± 8,6’dan 54,3 ± 18,3’e yükselmiştir. Levy ve ark., başlangıçta hemiartroplasti ile tedavi edilen 29 hastadan oluşan serilerinde RTSA ile ASES skorunun 22,3’ten (aralık: 0-57,5) 52,1’e (aralık: 0-92,5) yükseldiğini belirtmiştir.[6] Holschen ve ark., hemiartroplastisi RTSA’ya çevrilen 35 hastanın ortalama ASES skorunun 19,2 ± 3,6’dan 58,5 ± 19,4’e yükseldiğini bildirmiştir.[12] Çalışmamızda, indeks tedavisi hemiartroplasti olan altı hastanın ameliyat öncesi ortalama ASES skoru 12,4 ± 6,7 idi. Bu hastaların ameliyat sonrası ortalama ASES skoru RTSA tedavisi ile 74 ± 9,8’e yükselmiştir (P < 0,01).

FTPHF’li hastalarda RTSA tedavisinde genellikle olumlu fonksiyonel skorlar bildirilse de, dikkat edilmesi gereken ana nokta bildirilen komplikasyonların oldukça farklı oranlarda olmasıdır. Komplikasyonlar açısından bir değerlendirme yapıldığında, literatürde indeks tedavisi hemiartroplasti olan hastalar için daha yüksek komplikasyon oranlarının bildirildiği görülmüştür.[6,11,12] Bunun bir açıklaması, indeks tedavisi konservatif veya ORIF olan hastalarda sefalik çökme veya osteonekroz gibi sorunların RTSA ile daha düşük komplikasyon oranlarıyla aşılabilmesi olabilir. Ancak, indeks tedavisi hemiartroplasti olan hastalarda implantın çıkarılmasından sonra ortaya çıkan kemik kaybı, RTSA tedavisinin sonuçlarını olumsuz etkileyen bir sorundur. İndeks tedavisi hemiartroplasti olan hastalarda Levy ve ark.[6] komplikasyon oranlarını %28 (29 hastanın birinde enfeksiyon, birinde humerus kırığı, birinde gevşeme, birinde radiyal sinir felci, dördünde çıkık), Holschen ve ark.[12] ise %32 (35 hastanın ikisinde enfeksiyon ve instabilite, üçünde skapula kırığı, birinde semptomatik gevşeme) olarak bildirmiştir. Öte yandan, indeks tedavisi konservatif veya ORIF olan hastaların RTSA ile tedavisinde daha düşük komplikasyon oranları bildirilmiştir.[10,17] Willis ve ark.[17] indeks tedavisi konservatif olan hastalarda hiç komplikasyon bildirmezken, Santana ve ark.[10] komplikasyon oranlarını %11 (dokuz hastanın birinde enfeksiyon) olarak bildirmiştir. İndeks tedavisi ORIF olan hastalarda Santana ve ark. komplikasyon oranlarını %17 (18 hastanın ikisinde çıkık ve birinde enfeksiyon) olarak bildirmiştir.[10] Benzer şekilde Grubhofer ve ark. komplikasyon oranlarını %19 (54 hastanın ikisinde periprostetik kırık, ikisinde derin enfeksiyon, üçünde kırık-çıkık ve üçünde glenoid gevşemesi) olarak bildirmiştir.[16] Bildirilen göreceli olarak düşük komplikasyon oranları, indeks tedavisi %65 hastada konservatif, %35 hastada ORIF ve perkütan pinleme olan ve daha önce Boileau ve ark. tarafından yapılan bir çalışmada bildirilen %27’lik komplikasyon oranına (203 hastada 59 komplikasyon) kıyasla dikkat çekicidir.[5]

Çalışmamızda ortalama takip süresi 37,85 (aralık: 24-83) ay olan üç farklı alt grubun hiçbirinde majör komplikasyon gözlenmemiştir. Ancak dört hastada derece 1, bir hastada derece 2 skapular çentiklenme saptanmıştır. Yazarlar, bu çalışmada bildirilen daha düşük komplikasyon oranlarının muhtemelen RTSA konusundaki artan cerrahi deneyimden, olası komplikasyonların daha iyi bilinmesinden ve bunlara karşı önlem alınmasından kaynaklandığını düşünmektedir.

Mevcut çalışmanın bazı sınırlılıkları vardır. Başlıca sınırlılıklar, retrospektif ve iki merkezli tasarımı ve nispeten kısa takip süresidir [37,85 (aralık: 24-83) ay]. Çalışmanın bir diğer sınırlılığı, farklı tasarımlı protezlerin (Depuy Delta Xtend, Biomet) iki cerrah tarafından farklı tekniklerle (çimentolu/çimentosuz) uygulanmış olmasıdır. RTSA öncesi indeks tedaviye göre alt grupların sonuçları, anlamlı bir karşılaştırma yapmaya yetecek sayıya ulaşılamadığı için birbirleriyle karşılaştırılmamıştır. Bu alt grupların daha büyük bir örneklemde karşılaştırılması gelecekteki çalışmaların konusu olabilir. Bununla birlikte, bu çalışmanın, indeks tedaviden bağımsız olarak FTPHF için RTSA ile tedavi sonuçlarının anlamlı bir komplikasyon olmaksızın oldukça olumlu olması nedeniyle literatüre katkı sağladığına inanıyoruz.

Sonuç

Mevcut çalışmanın bulguları, FTPHF için RTSA ile tedavinin olumlu radyolojik ve fonksiyonel sonuçlar ve kabul edilebilir komplikasyon oranları ile güvenilir bir tedavi yöntemi gibi göründüğünü desteklemektedir.

Etik Kurul Onayı, Bilgilendirilmiş Onam ve Diğer Beyanlar

Etik Kurul Onayı: Bu çalışma için İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi’nden etik kurul onayı alınmıştır (no: 20.120.829-16.03.2020).

Bilgilendirilmiş Onam: Çalışmaya katılan hastalardan yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.

Yazar Katkıları: Kavram – A.C.A., A.E.; Tasarım – A.C.A., O.T., G.K.; Denetim – A.C.A., A.E., S.A.; Veri Toplama ve/veya İşleme – G.K., O.T.; Analiz ve/veya Yorum – G.K., O.T., A.C.A.; Literatür Taraması – G.K.; Yazım – G.K., O.T., A.C.A.; Eleştirel İnceleme – A.C.A., S.A.

Çıkar Çatışması: Yazarların beyan edecekleri bir çıkar çatışması yoktur.

Finansal Destek: Yazarlar, bu çalışmanın herhangi bir finansal destek almadığını beyan etmiştir.

Bu sayfadaki metin, makalenin Türkçe çevirisidir. Şekiller ve kaynakça için aşağıdaki PDF dosyasında özgün makaleye bakınız.

Kaynaklar ve ileri okuma

Bu sayfanın hazırlanmasında yararlanılan seçilmiş kaynaklar:

0532 136 88 88